Gombrowicz. 

TRZYNASTY WYKŁAD

O SZTUCE

Interesuje mnie opowieść o Gombrowiczowskim odchodzeniu, o świadomości śmierci – swojej, ale też człowieka we współczesnym świecie – o niemożności buntu jednostki, o unieważnieniu. Gombrowicz jako wielki demaskator formy, zrzucając kolejne maski, jednocześnie odkrywa pustkę, która pod tą formą się skrywa. Tworząc z siebie samego indywiduum, artystę, osobowość – dokonuje paradoksalnie rozpaczliwej próby powołania do życia siebie, aktu autokreacji. Ten Gombrowiczowski apokryf […] jest dla mnie osią napędową opowieści o Gombrowiczu – monodramu wychodzącego od sytuacji filozoficznego wykładu, a stającego się wyzwaniem rzuconym światu – bezlitosnym rozprawieniem się z samym sobą i ze wszystkimi złudzeniami, jakie wytwarza społeczeństwo, by móc funkcjonować we współczesnym świecie.

informacje praktyczne

LICZBA POSTACI: 1

PRAWA AUTORSKIE: Beniamin M. Bukowski

TEKST: W celu uzyskania tekstu proszę o kontakt mailowy.

WYDANIE FRANCUSKIE: Beniamin M. Bukowski, "Gombrowicz, 13ème leçon de philosophie", ed. Deuxième époque, trad. A. Zgieb

UWAGI: Tekst został napisany na zamówienie Instytutu Adama  Mickiewicza w związku z 50. rocznicą śmierci Witolda Gombrowicza

 

TŁUMACZENIA:

- j. francuski (tłum. Agnieszka Zgieb). Tłumaczenie finansowane przez Instytut Adama Mickiewicza;

 

wystawienia

"Gombrowicz, 13ème leçon de philosophie", Regard du Cygne/IAM/Le Lampion, Paris 2019

 

 

Gombrowicz. 

13TH LECTURE

about the play

The play is a speculation on the last moments of one of the most prominent authors of Polish and international avant-garde, writer Witold Gombrowicz. Just before his death in Vence, France, he prepared a series of 13 lectures on history of philosophy and gave them from his deathbed to his wife Rita and his friend Dominique. He managed to give twelve lectures and the last one remained a mystery. The monoplay is a blasphemous attempt to recreate this speech: with personal and philosophical disintegration of "ego" and one's self as main subjects.

 

 

practical info

NUMBER OF CHARACHTERS: 1

 

LANGUAGES AVAILABLE:

- Polish

- French

TEXT ACESSIBILITY AND COPYRIGHTS:

If you are interested in any of the accessible versions of the text or in obtaining copyrights, do not hesitate to contact the author via e-mail or Facebook.

The French version, translated by Agnieszka Zgieb, was published by Edition Deuxième Epoque (2019).

 

Stagings

"Gombrowicz, 13ème leçon de philosophie", Regard du Cygne/IAM/Le Lampion, Paris 2019

 

Gombrowicz,

13ème leçon de philosophie

Dans Gombrowicz, 13ème leçon de philosophie, le jeune auteur et metteur en scène polonais Beniamin M. Bukowski invente un cours posthume. Un condensé de la pensée de Gombrowicz, porté par Carlo Brandt.

Il faut, pour imaginer le dernier discours d’une personne réelle, une dose importante de courage. D’autant plus lorsqu’il s’agit d’une figure majeure de la littérature de son siècle. En l’occurrence de Witold Gombrowicz (1904-1969), dont l’œuvre a très tôt été reconnue en France, où il a terminé sa vie auprès de son épouse Rita, qui n’a aujourd’hui encore de cesse que de faire vivre les textes et la pensée du disparu. Né à Varsovie en 1991, Beniamin M. Bukowski ose ce qu’aucun écrivain de la génération de l’auteur de Ferdydurke (1937) n’aurait osé. Dans son Gombrowicz, 13ème leçon de philosophie, se déploie la parole de l’auteur polonais à la veille de sa mort.

Derniers mots contre la forme

Pour Carlo Brandt qui la porte seul en scène, cette pièce traduite en français par Agnieszka Zgieb – fidèle traductrice de Krystian Lupa, elle prend aussi en charge la direction d’acteur du spectacle – fait de lui « le passeur d’un dialogue entre l’Histoire et le Présent du monde ». En inventant l’ultime cours de philosophie que la mort a empêché Gombrowicz de donner à Rita et à son ami Dominique de Roux, Beniamin M. Bukowski embrasse les grands thèmes de son œuvre. Son combat contre « la forme », contre l’immaturité. Sa déception quant à l’évolution de la littérature polonaise. Son rejet de toute forme de nationalisme, et son dégoût pour les classiques. Son amour de la modernité.

- Anaïs Heluin, La Terrasse

version FRANÇAIS

- Traduit par Agnieszka Zgieb, ed. Deuxième Epoque (contactez l'auteur pour obtenir le texte)