STAFF ONLY

O SZTUCE

Projekt performatywny, w którym domagamy się radykalnej redefinicji pojęcia narodowej kultury. Mówimy o potrzebie integracji twórców-migrantów, o rozszerzeniu pojęcia narodowych praktyk aktorskich. Czy teatr może być nową wieżą Babel?

Polska znajduje się w wyjątkowym momencie. Na przestrzeni ostatnich 3 lat, za sprawą fali masowej migracji ekonomicznej w Polsce, zachodzą szybkie i radykalne zmiany w strukturze społeczeństwa. W samej tylko Warszawie ostatnie szacunki mówią o 150 tys. cudzoziemców – to oznacza, że stanowią oni już ok. 10% mieszkańców miasta. W całym kraju w 2016 roku zarejestrowanych cudzoziemców było o połowę mniej niż dziś – niecałe 300 tysięcy. Kluczowe zatem staje się zagadnienie tożsamości kulturowej współczesnej Polski i przestrzeni, jaką pozostawia się w niej dla obcokrajowców, imigrantów. Nie istnieją krajowe systemy integracyjne, dzięki którym cudzoziemki i cudzoziemcy mogliby bezpiecznie i stabilnie budować w Polsce swoją przyszłość. Wartości, takie jak otwartość, liberalizm i postępowość nie zawsze idą w tym wypadku w parze z elementarnym doświadczeniem wykluczonych przybyszy, „obcych” próbujących odnaleźć swoje miejsce w Polsce. Dla nas, twórczyń i twórców teatralnych, równie istotne stają się społeczne zmiany znajdujące odzwierciedlenie w przestrzeni kultury: w teatrze i – szerzej – na artystycznym rynku pracy. Zjawisko „szklanego sufitu” występuje równie silnie w teatrze i w filmie: bezrobotni aktorzy obcego pochodzenia nie znajdują zatrudnienia w państwowych instytucjach kultury. Teatr, tradycyjnie pojmowany jako przestrzeń zaangażowanej społecznej krytyki, miejsce awangardowych poszukiwań i instytucja walki o wolność, staje się w przewrotny sposób narzędziem umacniania podziałów, które deklaratywnie zwalcza.

 

W projekcie korzystamy z osobistego doświadczenia zaproszonych migrantek-artystek i migrantów-artystów, żeby móc mierzyć się z koniecznością przedefiniowania znaczenia bycia aktorem i mieszkańcem Polski. Konfrontujemy się z poczuciem wyobcowania i nowym znaczeniem codziennych zmagań z perspektywy obcego. Tym samym projekt jest przyczynkiem do badań nad istotą sztuki aktorskiej we współczesnym wielokulturowym i zglobalizowanym świecie. Analizujemy napięcie zachodzące między wymiarem kreacyjnym w pracy aktora a budowaniem wypowiedzi opartej na jego tożsamości kulturowej. Chcemy odpowiadać na pytania dotyczące strategii, jakie może podjąć aktor-migrant, by dostać szansę pracy w swoim zawodzie. Czy musi i jest w stanie zmienić się w „prawdziwego Polaka”, pozbywając się własnej tożsamości, akcentu, tradycji i koloru skóry? Te doświadczenia pomagają nam sformułować nasze wspólne marzenia i plany, jakie mamy na przyszłość.

 

Wychodzimy od wyobrażenia kultury narodowej, która ma charakter integrujący, uwzględniający zróżnicowane doświadczenia i uwarunkowania kulturowe osób. Chcemy, aby doprowadziło nas to do trwałej zmiany, chociażby w mikroskali, w której zaproszone do projektu artystki i artyści mają szansę przebicia szklanego sufitu.

NOTKA: Tekst jest integralną częścią projektu w reżyserii Katarzyny Kalwat i powstał we współpracy z aktorami biorącymi udział w projekcie, w oparciu o ich prywatne historie. 

informacje praktyczne

LICZBA POSTACI: 3

PRAWA AUTORSKIE: Beniamin M. Bukowski, Katarzyna Kalwat, Piotr Grzymisławski, Ifi Ude, Jodie Baltazar, Carlos Dimeo, James Malcom // TR Warszawa // Biennale Warszawa

TEKST: W celu uzyskania tekstu proszę o bezpośredni kontakt. 

wystawienia

"Staff Only", reż. K. Kalwat, Biennale Warszawa/TR Warszawa, 2019

 

 

 

Nagrody

 Nagroda Główna im. Joanny Chojki-Puzyny Festiwalu Nowego Teatru w Rzeszowie (2019);

Najlepszy tekst niepolskojęzyczny w sezonie 2018/2019 w plebiscycie miesięcznika "Teatr" wg Witolda Mrozka (2019).

 

 

 

 

 

 

about the play

staff only

This play was created by commission of TR Warszawa and Biennale Warszawa with collaboration with: Katarzyna Kalwat (director), Piotr Grzymisławski (theatre's dramaturge) and actors: James Malcolm, Jodie Baltazar, Ifeoma Ude, Carlos Dimeo. It covers the personal stories of foreign actors in Poland: those of foreign descent and those who migrated to our country. Based on true experiences of the cast, it follows their struggle to find their space and to make a living in Polish theatre. Artistic scene, declaratively tolerant, liberal and open, turns out to reproduce all the social prejudices towards foreigners rooted into society: eager to talk about the situations of the migrants, Polish theatre turns out to do next to nothing to provide space for their artistic expression.

The text, based on word plays, grammatical and phonetical exercises and linguistic poetry, is an experimental and avant-garde meta-commentary on language structures and their relation to art, everyday life and national policies.

practical info

NUMBER OF CHARACHTERS: 4

 

LANGUAGES AVAILABLE:

The play is multilingual, making use of the following languages: English, Polish, Spanish, Igbo.

 

TEXT ACESSIBILITY AND COPYRIGHTS:

The text is an integral part of an ongoing performative project in cooperation with Katarzyna Kalwat and actors involved. If you are intetested in the text for academic purposes or wish to invite the project to your institution, feel free to write.

 

 

Stagings

"Staff Only", dir. K. Kalwat, TR Warszawa/Biennale Warszawa (2019)

 

 

 

awards

Main Prize of the New Theatre Festival in Rzeszów (2019);

Best Non-Polish text staged in 2018/2019 according to Witold Mrozek in the Plebiscite of the "Teatr" monthly